Την περασμένη εβδομάδα ψηφίστηκε το νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την κατάργηση των φυλακών τύπου Γ΄ και την βελτίωση των συνθηκών κράτησης. Σύμφωνα και με την συντριπτική πλειοψηφία των επιστημονικών, συνδικαλιστικών και κοινωνικών φορέων που κλήθηκαν και εξέφρασαν την άποψή τους στη βουλή, ο νόμος είναι ένα μερικό αλλά θετικό και επιβεβλημένο βήμα προς τον εξανθρωπισμό των τραγικών συνθηκών κράτησης, όπου ο υπερπληθυσμός, οι ελλιπείς συνθήκες υγιεινής, οι ελλιπείς ή ανύπαρκτες υπηρεσίες ιατρικής περίθαλψης, δημιουργούν περιβάλλον εξαθλίωσης, για το οποίο η χώρα μας τιμωρείται συχνά από το ευρωπαϊκό δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Παρά την κινδυνολογία με τόνους τρομολαγνείας που επέλεξαν να προφέρουν τα τρία κόμματα της αντιπολίτευσης, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι, συνεπικουρούμενα από τα περισσότερα ΜΜΕ, το νομοσχέδιο δεν μειώνει την ασφάλεια των πολιτών, δεν κάνει φωτογραφικές ρυθμίσεις, δεν απελευθερώνει εγκληματίες. Απλά ακολουθεί ανάλογες διατάξεις ανθρωπιστικού χαρακτήρα υπάρχουν σε όλα τα ευρωπαϊκά κράτη.
Το νομοσχέδιο καθορίζει ευνοϊκότερες προϋποθέσεις για την υπό όρους απόλυση κρατουμένων με σκοπό την αποσυμφόρηση των φυλακών. Προβλέπει απόλυση των υπερηλίκων και κρατούμενων ασθενών με αναπηρία, αφού εκτίσουν μέρος της ποινής τους, προβλέπει και εναλλακτικούς τρόπους κράτησης (στο σπίτι με συσκευή γεωεντοπισμού - βραχιολάκι) στους ισοβίτες κρατούμενους μετά δεκαετή έκτιση ποινής. Αντικαθιστά, στις περισσότερες περιπτώσεις, την κράτηση ανηλίκων με αναμορφωτικά και εκπαιδευτικά μέτρα. Αντιμετωπίζει ποινικά την επαναλαμβανόμενη σκληρή συμπεριφορά με βλάβη όχι μόνο της σωματικής αλλά και της ψυχικής υγείας (bullying) σε άτομα οποιασδήποτε ηλικίας. Προβλέπει ρυθμίσεις για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των εξαρτημένων από ουσίες ατόμων και προκρίνει τη θεραπεία και την απεξάρτηση αντί της κράτησης
Παρατίθεται στη συνέχεια η τοποθέτηση του βουλευτή Αρκαδίας του ΣΥΡΙΖΑ Κώστα Ζαχαριά στην διαρκή επιτροπή Δικαιοσύνης της Βουλής κατά την συζήτηση του νομοσχεδίου.
-------------------
Τοποθέτηση Ζαχαριά
ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΙΣΤ΄- ΣΥΝΟΔΟΣ Α΄
ΔΙΑΡΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ, ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
Τοποθέτηση του βουλευτή Αρκαδίας Κώστα Ζαχαριά στην Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης, στην πρώτη συνεδρίασή της (6-4-2015) επί της αρχής, για την επεξεργασία και εξέταση του σχεδίου νόμου «Μεταρρυθμίσεις ποινικών διατάξεων, κατάργηση των καταστημάτων κράτησης Γ΄ τύπου και άλλες διατάξεις».
ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΚΩΣΤΑΣ :
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ, και για την άδεια να τοποθετηθώ σήμερα παρόλο που δεν είμαι μέλος της Επιτροπής και θέλω να τοποθετηθώ κυρίως, για να μεταφέρω την τραυματική εμπειρία μου από τις επισκέψεις που μαζί με άλλους συναδέλφους της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ κάναμε κατά την προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο και φέτος στις φυλακές ανά την Ελλάδα και στις θεραπευτικές δομές των φυλακών.
Φυλακές Τρίπολης, τον Νοέμβριο του 14, μαζί με την κυρία Κατριβάνου. Χωρητικότητα, 65 ατόμων κρατούνται 201, δηλαδή υπερτριπλάσιοι σε θαλάμους που δεν έχουν διαδρόμους, δεν έχουν κοινόχρηστους χώρους, σε κρεβάτια που είναι τοποθετημένα τρίπατα, σε τρεις ορόφους, χωρίς τη δυνατότητα, όπως είπαμε, να περάσεις ανάμεσα.
Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τα δικαιώματα του ανθρώπου, που καταδίκασε γι’ αυτή τη φυλακή και τις συνθήκες εξευτελισμού των κρατουμένων το ελληνικό δημόσιο, ο συνεχής συνωστισμός σε αυτές τις συνθήκες, εκτός από τις απαράδεκτες συνθήκες υγιεινής που συνεπάγεται, αποτελεί αφ' εαυτού βασανισμό. Ένας βασανισμός λοιπόν, πόνος και οδύνη στις ελληνικές φυλακές και πρέπει επιτέλους να δώσουμε αυτό το στίγμα και να αποκαλύψουμε και στο ελληνικό κοινοβούλιο και στους πολίτες της χώρας το τι συμβαίνει πίσω από τους τοίχους αυτούς και τι συμβαίνει, τι τραβούν οι άνθρωποι πέρα από την τιμωρητική επιβάρυνση που έχουν.
Θα ήθελα να πω ότι, αυτές οι συνθήκες, γίνονται πραγματικός βασανισμός, όταν αφορούν χρόνιους πάσχοντες, όταν αφορούν ασθενείς που βιώνουν πέραν της κράτησης και την ασθένεια.
Ειπώθηκε προηγουμένως ότι οι ελαφρύνσεις, τα ευεργετικά μέτρα που το νομοσχέδιο προβλέπει για τους ασθενείς κρατούμενους, είναι οριζόντιες, ισοπεδωτικές ρυθμίσεις. Όχι, δεν είναι. Διότι, αν δει
κανένας τον ενιαίο πίνακα των ποσοστών αναπηρίας που ισχύει για όλους τους Έλληνες, θα δει ότι υπάρχουν αρκετά επίπεδα τα οποία ανάγονται στην ποιότητα ζωής και στην κλινική κατάσταση του κάθε ασθενούς.
Άρα λοιπόν, καθόλου ενιαίος και ισοπεδωτικός δεν είναι. Θα ήθελα, λοιπόν, να σας δώσω δύο με τρία παραδείγματα, για το τι θα πει 67% με 80% αναπηρία και το πώς μπορεί κάποιος ασθενής να είναι και κρατούμενος με τις συνθήκες που επικρατούν στις ελληνικές φυλακές.
Λοιπόν, 67% και άνω στη χρόνια αναπνευστική ανεπάρκεια με βαριά κλινικά συμπτώματα και οξυγονοθεραπεία για όλο το εικοσιτετράωρο. Καρδιολογικές παθήσεις, όπως το έμφραγμα του μυοκαρδίου με σοβαρή έκταση καρδιακής βλάβης και υπολειπόμενη ισχαιμία, δηλαδή να μην μπορείς να κουνηθείς από τη θέση σου, και οι περιπτώσεις της χειρουργικής επαναγγείωσης του μυοκαρδίου και οι χρόνιες βαλβιδοπάθειες, οι σοβαρές χρόνιες βαλβιδοπάθειες.
Αρκετές νεοπλασματικές παθήσεις, με πολύ ταχεία εξέλιξη και κακή πρόγνωση, όπως ο καρκίνος του πνεύμονα και του στομάχου. Η μη αντιρροπούμενη κίρρωση δηλαδή τα τελικά στάδια κίρρωσης του ήπατος, οι ολικοί ακρωτηριασμοί άνω και κάτω άκρων, η τέλεια κώφωση και τύφλωση. Αυτά, είναι τα ποσοστά που ανάγονται στο περιθώριο μεταξύ 67% με 80% και κρατούν καθηλωμένους κυριολεκτικά, τους ασθενείς αυτούς που πιστεύω ότι πια τώρα θα μπορέσουν να ζήσουν σαν άνθρωποι, με τους υπό όρο απόλυση περιορισμένοι στην οικία τους.
Θα ήθελα να πω τι συμβαίνει με τις νοσηλευτικές δομές των φυλακών ή όπως λέγονται επισήμως ειδικά θεραπευτικά καταστήματα του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Από τον Ιούλιο 2009 υπάρχει ο νόμος 3772 και θα έπρεπε να έχουν ενταχθεί αυτές οι δομές λειτουργικά στο ΕΣΥ. Κανένας δεν μας λέει γιατί δεν έγινε αυτό, γιατί έλειπε το προεδρικό διάταγμα και οι κοινές υπουργικές αποφάσεις, οι εφαρμοστικές, που θα ενέτασσαν πραγματικά τις δομές αυτές στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Έτσι λείπουν οι οργανισμοί, οι κανονισμοί, λείπει παντελώς το νοσηλευτικό και παραϊατρικό προσωπικό.
Οι συνθήκες ψυχικής και σωματικής καταπόνησης σε αυτές τις δομές είναι εξοντωτικές. Δεν υπάρχουν καν γυναικεία τμήματα, είναι μόνο αντρικό το ψυχιατρείο των φυλακών Κορυδαλλού και το νοσοκομείο Άγιος Παύλος. Δεν υπάρχουν τμήματα για λοιμώδη νοσήματα, με αποτέλεσμα να υπάρχει μεγάλος κίνδυνος για τους άλλους κρατούμενους μετάδοσης λοιμωδών νοσημάτων.
Γνωρίζουμε ότι χάθηκαν ανθρώπινες ζωές από φυματίωση. Δεν υπάρχουν τέτοια καταστήματα στην Θεσσαλονίκη, μόνο δύο υπάρχουν στην περιφέρεια Αττικής, στον Κορυδαλλό.
Επειδή ο κ. Αθανασίου λείπει και είναι κρίμα, διότι προηγουμένως είπε ότι πραγματικά δεν ήθελαν τις φυλακές τύπου Γ’ για να δημιουργήσουν "λευκά κελιά", υποθέτω ότι θα επισκέφτηκε κατά την διάρκεια της υπουργικής θητείας του το ψυχιατρείο των φυλακών, αλλά πέραν των γραφείων διοίκησης, υπάρχει και ένα υπόγειο, όπου υπάρχουν τα περίφημα "μπλε" κελιά, στα οποία οι κρατούμενοι ψυχιατρικοί ασθενείς βιώνουν συνθήκες πλήρους αισθητηριακής απομόνωσης. Είναι ένα απερίγραπτο βασανιστήριο, το οποίο μας εκθέτει παντελώς στα μάτια του πολιτισμένου κόσμου.
Στο νοσοκομείο των φυλακών του Κορυδαλλού, ο Άγιος Παύλος, με ένα μέχρι πρότινος μεγάλο υπερπληθυσμό που είναι αλήθεια ότι τελευταία βελτιώθηκε και απομακρύνθηκε ένας αριθμός οροθετικών, παρόλα αυτά υπάρχουν και τώρα δίπατα κρεβάτια, υπάρχουν απαράδεκτες συνθήκες υγιεινής. Δεν θυμίζει νοσοκομείο. Είναι κακές φυλακές και όχι νοσοκομείο. Τίποτε δεν θυμίζει την ατμόσφαιρα του νοσοκομείου. Υπάρχει ένα υποτυπώδες τμήμα υποδοχής των επειγόντων. Δεν υπάρχει εύκολος τρόπος μεταφοράς των κρατουμένων χωρίς ασθενοφόρο.
Νομίζω ότι πάνω απ' όλα πρέπει να ζητάμε ανθρωπιά με αυτό το νομοσχέδιο. Δεν θέλουμε αριστερή ματιά, παρόλο που στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν σταθερές θέσεις για την ταξική και κοινωνική σχέση που οδηγεί στο έγκλημα και στην παραβατικότητα, στον στιγματισμό και στο κοινωνικό περιθώριο. Θέλουμε να είμαστε άνθρωποι με σεβασμό στην ανθρώπινη ύπαρξη που δοκιμάζεται, με σεβασμό στους δημοκρατικούς θεσμούς και στην χώρα μας και γι' αυτό είμαστε θετικοί απέναντι σε νομοσχέδιο.
ΜΙΧΑΗΛ ΚΡΙΤΣΩΤΑΚΗΣ
(Πρόεδρος της Επιτροπής) : Αφήσαμε περισσότερο χρόνο, διότι νομίζω ότι ήταν μια ομιλία που είχε μια εξειδίκευση από την πλευρά της ιατρικής και εξηγούσε πράγματα, περίπου όπως ήταν και του κ. Αθανασίου σε ορισμένες αποστροφές της ομιλίας του και ήταν άκρως επεξηγηματική. Θα πρότεινα αν είχατε και άλλα να πείτε, να σας ακούγαμε.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ :
Θα φροντίσω να τοποθετηθώ και στην συζήτηση επί των άρθρων.
.jpg)
