Βασίλης Κοντοζαμάνης: Παράπλευρες απώλειες ή υποβάθμιση της ποιότητας ζωής;

Ένα θέμα που απασχολεί την τοπική μας κοινωνία και αφορά την καθημερινότητα χιλιάδων κατοίκων της Αρκαδίας αρκεί για να καταδείξει το μέγεθος της κρίσης. Και βέβαια αναδεικνύει την απόσταση που χωρίζει το Αθηνοκεντρικό κράτος, από τη ζωή στην ελληνική περιφέρεια. Αναφέρομαι στo κλείσιμο του υποκαταστήματος του ΙΚΑ στο Λεωνίδιο.
Το κλείσιμο του ΙΚΑ Λεωνιδίου σημαίνει ότι περίπου 3000 ασφαλισμένοι μιας περιοχής που εκτείνεται από το Μαρί, το Κρυονέρι και τον Κοσμά θα αναγκάζονται να μετακινούνται για την εξυπηρέτησή τους στο Άστρος. Καλούνται να διανύσουν μια απόσταση 50 έως 80 χιλιομέτρων, με ότι συνεπάγεται αυτό για τις χαμένες ώρες και το επιπλέον οικονομικό κόστος. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι υπάρχει η δυνατότητα παραχώρησης από τον Δήμο Λεωνιδίου χώρου για να στεγασθεί το ΙΚΑ προκειμένου αφενός να ελαχιστοποιηθεί το κόστος λειτουργίας και αφετέρου να αποφευχθεί η ταλαιπωρία των μετακινήσεων. Εύλογα λοιπόν θα διερωτηθεί κάποιος ποια είναι η σχέση κόστους – οφέλους από μια απόφαση της κεντρικής εξουσίας, η οποία σαφώς δεν λαμβάνει υπόψη ούτε τις τοπικές ιδιαιτερότητες, αλλά ούτε το τοπικό συμφέρον. Ειδικά όταν προσφέρονται από την τοπική αυτοδιοίκηση εναλλακτικές λύσεις δίχως κανένα κόστος, αλλά με μεγάλο όφελος για τους ασφαλισμένους.
Οι σχεδιαστές της σημερινής πολιτικής στην Αθήνα θεωρούν την απόφαση αυτή ως παράπλευρη απώλεια της οικονομικής κρίσης. Εγώ θεωρώ ότι αποτελεί υποβάθμιση της ποιότητας ζωής μας και ότι το κεντρικό κράτος δεν λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες της κάθε περιοχής. Το κράτος θέλει να κάνει οικονομία, αλλά με τον τρόπο που αυτό συμβαίνει χάνεται κάθε έννοια αποδοτικότητας των πόρων. Γεγονός που έχει τη δική του σημασία σε μια περίοδο όπου λεφτά δεν υπάρχουν.


Η απόσυρση των αυτοκινήτων ξεκίνησε. Ακολουθεί του πολιτικού συστήματος;

Υπολογίζεται ότι περίπου 300.000 πινακίδες αυτοκινήτων κατατέθηκαν τις τελευταίες ημέρες του Δεκεμβρίου. Πιθανόν ο αριθμός να είναι μεγαλύτερος, αλλά σημασία δεν έχουν τα νούμερα. Σημασία έχει η πράξη χιλιάδων συμπατριωτών μας, οι οποίοι με το δικό τους τρόπο αντέδρασαν στην ασκούμενη πολιτική των απανωτών φόρων.
Πόσα χρήματα θα χάσει το κράτος από τα τέλη κυκλοφορίας; Πόσα λιγότερα έσοδα θα υπάρξουν από τον ήδη υψηλό φόρο στα καύσιμα; Τι επιπτώσεις θα υπάρξουν σε όλη την επιχειρηματική αλυσίδα που δραστηριοποιείται στο χώρο του αυτοκίνητου; Από το συνεργείο στην Τρίπολη, το πλυντήριο στη Μεγαλόπολη, τον έμπορο ελαστικών στο Λεωνίδιο; Ανυπολόγιστες ζημιές που από ότι φαίνεται δεν συγκινούν τον γραφειοκρατικό μηχανισμό εξουσίας που αποφασίζει στην Αθήνα.
Για άλλη μια φορά αυτός ο μηχανισμός εξουσίας φαίνεται ότι βλέπει το δέντρο και χάνει το δάσος. Οι εποχές όμως έχουν αλλάξει και οι πολίτες φαίνεται να έχουν αναπτύξει αντανακλαστικά. Και από ότι φαίνεται δεν θα μείνουν μόνο στην απόσυρση των αυτοκινήτων, αλλά και στην απόσυρση των πολιτικών που απαρτίζουν το σύστημα εξουσίας. Η ώρα πλησιάζει.