Βασίλης Κοντοζαμάνης: Γιατί υποψήφιος βουλευτής;

Κατέθεσα την αίτηση υποψηφιότητας μου για τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές. Μια κρίσιμη εκλογική διαδικασία για το μέλλον του τόπου μας όπου οι πολίτες της Αρκαδίας θα κληθούν να επιλέξουν όχι μόνο κόμματα αλλά και πρόσωπα. Πρόσωπα τα οποία θα πρέπει να δουλέψουν την επόμενη ημέρα για την ανασυγκρότηση της πατρίδας μας και πάνω απ’ όλα της περιοχής μας.

Ανήκω σε μία γενιά που θέλει να αλλάξει τα πράγματα και να εκφραστεί διαφορετικά. Σε μία γενιά που οφείλει να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο.
Έχω τη διάθεση και τις δυνατότητες να προσφέρω στην Αρκαδία. Το έχω κάνει στο παρελθόν και θα συνεχίσω να αγωνίζομαι με όλες μου τις δυνάμεις. Επιθυμώ τη δημιουργία μίας νέας σχέσης πολίτη και πολιτικού. Μιας σχέσης που δεν θα βασίζεται σε πρακτικές του παρελθόντος. Μιας σχέσης όπου ο πολιτικός θα αντλεί τη δύναμή του από τον απλό πολίτη. Μιας σχέσης που θα βασίζεται στην ειλικρίνεια, σε αξίες, σε προτάσεις και στην υλοποίηση συγκεκριμένων στόχων.
Επιθυμώ να δουλέψω, με πράξεις και όχι με λόγια, για την ανάπτυξη του τόπου μας. Για μένα ανάπτυξη σημαίνει περισσότερες θέσεις εργασίας, σημαίνει καλύτερη ποιότητα ζωής δίχως φόβο για το αύριο, λιγότερη αβεβαιότητα και ανασφάλεια.
Γι’ αυτά δεσμεύομαι και γι’ αυτά θα εργαστώ με όλες μου τις δυνάμεις, τη γνώση και την εμπειρία που διαθέτω.”

25η Μαρτίου. Εθνική εορτή ή εθνική διαμαρτυρία;
Η απάντηση είναι ξεκάθαρη. Σαφέστατα Εθνική εορτή. Ειδικά για εμάς τους Αρκάδες όπου οι πρόγονοί μας υπήρξαν πρωταγωνιστές της επανάστασης, η απάντηση δεν μπορεί να είναι διαφορετική.
Η 25η Μαρτίου είναι μια ημέρα γεμάτη συμβολισμό και ουσία. Τιμούμε την επανάσταση που μας οδήγησε στην απελευθέρωση από τον Τουρκικό ζυγό. Τιμούμε τους ήρωες που σήκωσαν το λάβαρο της επανάστασης. Τιμούμε όσους έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία. Να γιατί η 25η Μαρτίου είναι εθνική εορτή. Συνεπώς, αυτή την ημέρα δεν έχουν θέση οι κόκκινες και μαύρες σημαίες. Ούτε πανό διαμαρτυρίας. Μία θέση υπάρχει μόνο: Της γαλανόλευκης ελληνικής σημαίας. Την Κυριακή να κυριαρχήσει ο σεβασμός έναντι της διαμαρτυρίας. Για την διαμαρτυρία υπάρχουν όλες οι υπόλοιπες ημέρες.

Για μια νέα πολιτική για το φάρμακο (Απόσπασμα από άρθρο στο Βήμα της Κυριακής)
Η πολιτική φαρμάκου πρέπει να στοχεύει στην έγκαιρη και ισότιμη πρόσβαση των ασθενών σε κάθε διαθέσιμη φαρμακοθεραπεία η οποία θα είναι αποτελεσματική σε σχέση με το κόστος. Δυστυχώς όλα τα χρόνια βλέπουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος.
Η φαρμακευτική πολιτική πρέπει να σχεδιάζεται στη βάση της αξίας ενός φαρμάκου και όχι της τιμής του. Το κράτος έχει υποχρέωση να ελέγχει τη συμπεριφορά και τη γνησιότητα των δικαιοπαρόχων, να διασταυρώσει τη διάγνωση και να βεβαιωθεί ότι η ιατρική πράξη είναι βασισμένη στην τεκμηρίωση. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να υπάρξει κλινική και φαρμακοοικονομική αξιολόγηση κάθε φαρμακευτικής θεραπείας. Επιπλέον, η κοινωνική ασφάλιση πρέπει να προάγει την καινοτομία. Σε αυτό το πλαίσιο, επιβάλλεται η προώθηση των γενοσήμων φαρμάκων στο σύστημα, όχι επειδή είναι φθηνότερα αλλά επειδή η χρήση τους εξοικονομεί πόρους οι οποίοι μπορούν να ανακατευθυνθούν στη χρηματοδότηση καινοτόμων θεραπειών.

Tα ασφαλιστικά ταμεία δεν κινδυνεύουν από τη φαρμακευτική δαπάνη αλλά από τη διαχειριστική τους αδυναμία και την έλλειψη υποδομών πληροφορικής. Τα ασφαλιστικά ταμεία οφείλουν, και μπορούν, να παρέχουν στους ασφαλισμένους τους τα απαραίτητα φάρμακα. Να διασφαλίζουν την αναγκαία ποσότητα και ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών με σωστή διαχείριση και ικανοποιητικές υποδομές ελέγχου και πληροφόρησης. Το έργο της συνολικής μηχανοργάνωσης του τομέα της υγείας πρέπει να αποτελέσει τον πυλώνα της μεταρρύθμισης στον τομέα της υγείας. Οποιαδήποτε καθυστέρηση στην υλοποίηση αυτού του έργου θα είναι σε βάρος της προστασίας της δημόσιας υγείας και των οικονομικών της.
Δεν υπάρχει άλλη ευκαιρία. Ας μην τη χάσουμε.