ΓΙΑΤΙ είναι ΠΑΡΑΝΟΜΗ η προτεινόμενη διαχείριση των απορριμμάτων της Περιφ. Πελοποννήσου

ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΗ Η ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ




1. Σύμφωνα με τη νομοθεσία (οδηγία 2008/98 και ν. 4042/2012) θεσπίζεται υποχρεωτική  ιεράρχηση του τρόπου διαχείρισης των αποβλήτων. Συγκεκριμένα, η διαχείριση των αποβλήτων στηρίζεται ιεραρχικά: α) στην πρόληψη, β) στην προετοιμασία για επαναχρησιμοποίηση, γ) στην ανακύκλωση, δ) σε άλλου είδους ανάκτηση, π.χ. ανάκτηση ενέργειας και ε) στη διάθεση.

2. Ο τρόπος διαχείρισης που στηρίζεται στη λογική των σύμμεικτων απορριμμάτων αντιστρατεύεται την παραπάνω ιεράρχηση. Ειδικότερα, η διαχείριση των σύμμεικτων απορριμμάτων από την ίδια της τη φύση έρχεται σε αντίθεση με την πολιτική της πρόληψης δημιουργίας αποβλήτων, της επαναχρησιμοποίησης και της ανακύκλωσης και υπηρετεί μόνο την πολιτική της διάθεσης (δημιουργία μεγάλων ΧΥΤ).

3. Με βάση τα παραπάνω ο προτεινόμενος τρόπος διαχείρισης είναι παράνομος διότι στηρίζεται στη λογική των σύμμεικτων

απορριμμάτων . Οι αναφορές που γίνονται στη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων για διαλογή και ανακύκλωση είναι προσχηματικές διότι δεν μπορούν να επιτευχθούν παρά μόνο με τη χωριστή συλλογή. Αυτό, άλλωστε, είναι η τρέχουσα πρακτική σε άλλα κράτη μέλη πχ. στη Γαλλία, στην Ιταλία, στην Αγγλία, στη Γερμανία κλπ.

4. Το γεγονός ότι η σχεδιαζόμενη μονάδα επεξεργασίας σύμμεικτων αποβλήτων δυναμικότητας 105.000 t/έτος συνοδεύεται από τη δημιουργία ενός τεράστιου  ΧΥΤ δυναμικότητας 1.975.000 κ.μ. αποδεικνύει ότι δεν θα πραγματοποιείται ανακύκλωση και αξιοποίηση παρά κυρίως ταφή των αποβλήτων. Επομένως, πρόκειται για πολυδάπανο έργο που εξυπηρετεί εργολαβικά συμφέροντα και όχι την ανάγκη αντιμετώπισης του προβλήματος των απορριμμάτων.

5. Δεν προκύπτει από τη μελέτη η συμβατότητα του έργου με τα υδρολογικά χαρακτηριστικά της περιοχής διότι δεν έχουν γίνει γεωτρήσεις για την πιστοποίησή της. Παράλληλα, δεν προβλέπεται κανένα μέτρο αποτροπής της ρύπανσης των επιφανειακών και των υπόγειων υδάτων της περιοχής η οποία είναι εγγενής σε τέτοιου είδους δραστηριότητες.

6. Οι ρύποι που εκλύονται στην ατμόσφαιρα από τη συγκεκριμένη δραστηριότητα είναι επικίνδυνοι ρύποι, όπως  τα οξείδια του αζώτου και του άνθρακα, το διοξείδιο του θείου, το διοξείδιο του άνθρακα, τα καυσαέρια των μηχανημάτων και τα αιωρούμενα σωματίδια ΑΣ10 και ΑΣ2,5 που είναι εξαιρετικά επιβλαβή για την υγεία του ανθρώπου (καρκινογόνα) (βλ. THE LANCET oncology, Vol. 14, 2013, σ.1262-63). Η νομοθεσία για την προστασία του ατμοσφαιρικού αέρα από τους ρύπους,
απαγορεύει τέτοιου είδους δραστηριότητες σε κατοικημένες περιοχές ή πλησίον τέτοιων περιοχών.

7.Στην προκείμενη περίπτωση, η προβλεπόμενη εγκατάσταση και λειτουργία ογκωδών εργοστασίων και τεράστιων ΧΥΤ βρίσκεται λίγα μόλις μέτρα από το χωριό Παλαιόχουνη και σε μικρή απόσταση από πολλά άλλα χωριά της περιοχής. Συνεπώς, για τους παραπάνω λόγους, το συγκεκριμένο έργο είναι παράνομο. Εάν δε ληφθεί υπόψη το αναφερόμενο στη μελέτη (Κεφ. 7-139) ότι δηλαδή πνέουν στην περιοχή άνεμοι βόρειας κατεύθυνσης και ότι νότια της θέσης υπάρχουν οικισμοί (π.χ. Παλαιόχουνη) τότε αντιλαμβάνεται κανείς ότι πρόκειται για ενσυνείδητη εγκληματική αμέλεια.

8. Τα παραπάνω αναφερόμενα αποτελούν μόνο μικρό μέρος των λόγων για τους οποίους η συγκεκριμένη δραστηριότητα είναι παράνομη. Δείχνουν, ωστόσο, περίτρανα ότι παραβιάζεται η ισχύουσα νομοθεσία, υποβαθμίζεται δραματικά το περιβάλλον και προσβάλλεται σοβαρά η υγεία των κατοίκων ολόκληρης της περιοχής η οποία θα μεταλλαχθεί σε «κρανίου τόπο». Πέρα από την προσφυγή στη Δικαιοσύνη, χρειάζεται κατά κύριο λόγο η εγρήγορση των πολιτών και η οργάνωση του αγώνα για την αποτροπή του σχεδιαζόμενου εγκλήματος. Η διαχείριση των αποβλήτων πρέπει να γίνεται με γνώμονα την προστασία του περιβάλλοντος και της υγείας του ανθρώπου και όχι την εξυπηρέτηση εργολαβικών συμφερόντων.

Γιώργος Μπάλιας
ΔρΝ-Δικηγόρος
Επ. Καθηγητής, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο